‘Verdronken geschiedenis’ in poëzie

Ballustrada 2010 nr. 1/2 is een dubbeldikke uitgave van 108 pagina’s: een zeer diverse uitgave, waarin de vaste rubrieken vertrouwde bakens zijn. De aflevering van ‘Laaglandse Poëzie’ biedt een aangevulde selectie van hoog geëindigde gedichten van de poëziewedstrijd Verdronken Geschiedenis, in 2009 georganiseerd in samenwerking met de Stichting Cultureel Erfgoed Zeeland. Winnaar werd Harmen Wind met zijn plastische verbeelding van overstromingshorror. In ‘Taal Ver Taal’ biedt Kees Klok de lezer zijn nauwgezette vertaling van gedichten van Helen Dunmore, een Britse dichteres die de werkelijkheid te lijf gaat met dromen verwekkende beeldspraak. Nooit koketteert zij met onbegrijpelijkheid of ‘gelaagdheid’ tot de zevende graad. Dan is er in De Gesel en de Veer aandacht voor het legendarische Britse new wave-tijdschrift new worlds. Minor wordt lexicograaf en De Juiste Verkeerde Verbanden neemt de bijna spreekwoordelijke dronken Indiaan onder de loep.
De bijdragen die niet rubriek- of themagebonden zijn, vormen een waaier van proza en poëzie met medewerking van oude vertrouwde medewerkers én namen die voor het eerst in ons tijdschrift opduiken.

Zoals bekend staat de positie van het papieren literaire tijdschrift ter discussie. Kan het allemaal niet sneller en beter via het literaire e-magazine? Ballustrada meent natuurlijk van niet. Wij houden van de echte wereld en dus ook van papieren streling. Opmerkelijk in dit opzicht: volgend jaar bestaat ons tijdschrift 25 jaar. Wij laten dat feit niet zonder laweit passeren. Er komt een jubileumnummer waarover we nog niets verklappen. En een tentoonstelling over een kwarteeuw Ballustrada. Wellicht ook trachten we de honderden medewerkers bijeen te drijven binnen een feestelijk kader. Hare majesteit B. zal dit festijn ongetwijfeld willen bijwonen. Er doen al geruchten de ronde dat de beide huidige redacteuren van Ballustrada een onderscheiding opgespeld krijgen. De omvang van de ongetwijfeld riante bonus van de Provincie Zeeland wordt nog bestudeerd. U ziet: ondanks onze gevorderde leeftijd zijn we onze dromen nog lang niet kwijt. Kan de crisis nog roet in het eten gooien?